



За мене
Дизајнирам и правам ефекти од 2003, тогаш под името Effector 13.
Пред тоа ја водев Guitar Pedal Archive, една од првите онлајн бази на податоци посветени на stompbox-ите, каде што се каталогизираа педали, шеми и историски фотографии. Особено ме интересираа Electro Harmonix и јапонските boutique ефекти. Нивните необични дизајни ме поттикнаа да градам работи што не беа само копии на постари кола.

Немав никакво формално образование по електроника. Мојот прв дизајн, Krackle Fuzz, настана кога ставав компоненти од Radio Shack во breadboard сѐ додека не испушти звук. Отсекогаш се гледав повеќе како circuit bender отколку било што друго. Едно коло водеше до друго. Krackle Fuzz стана Tri-Fuzz, Beautiful Disaster и на крајот Truly Beautiful Disaster. Silver Crank доведе до Vintage Fuzz Master. Од напуштениот дизајн наречен Doomsday Device настанаа Torn’s Peaker и Never Drive.
Effector 13 растеше на интернет преку препораки од уста до уста. Guitar World пишуваше за Truly Beautiful Disaster во февруари 2004, помалку од година откако почнав. Vintage Guitar следеше со Improbability Drive, а Tape Op подоцна пишуваше за Truly Beautiful Disaster, Soda Meiser, Hymn Strangle и Synth Mangler.
Педалите не беа дизајнирани само за гитара. Најдоа пат до бас-гитари, синтисајзери, ритам-машини, вокали и noise поставки на маса. Некои имаа јамки на повратна врска, контроли чувствителни на светлина, џојстици или неколку fuzz кола што се борат во истото куќиште. Целта беше да се најдат звуци што конвенционалните ефекти беа дизајнирани да ги спречат. Тоа на крајот ги доведе музичарите како Trent Reznor и Kevin Shields до мојата опрема.

Effector 13 стана devi ever : fx во 2009.
Оттогаш педалите ги користеле многу неверојатни уметници, вклучувајќи Alan Moulder, Mick Gordon, Nine Inch Nails, My Bloody Valentine, Depeche Mode, King Gizzard & the Lizard Wizard, The Black Keys, Boris, Silversun Pickups, Wilco, Nels Cline, The Shins, Justin Meldal-Johnsen, Linkin Park, Anthrax, The Hives, Scissor Sisters, Nina Hagen Band, The Octopus Project, UNKLE, Michael Wandmacher, Wheatus и ZZ Top.
Се користат во shoegaze, индустриска музика, експериментален рок, метал, електронска музика и на места што никогаш не сум ги очекувала кога ги градев оригиналните кола.

Приближувањето на необичните ефекти до луѓето отсекогаш било дел од работата. Покрај главниот каталог, продавав китови, објавував бесплатни шеми и започнав линија fuzz-ови од 50 долари во време кога boutique педалите беа скапи, а сите во индустријата љубоморно ги чуваа своите кола. Некои дури ги заливаа со смола, lol.
Подоцна го проширив мојот форум во дом за други производители на boutique fuzz. Стана познат како ilovefuzz.com, иако веќе не е под моја контрола.
По извесно време подалеку од редовното производство, во 2022 повторно го покренав devi ever : fx и пак почнав да правам педали.

Во 2026 почнав да ги пренесувам колата во софтвер. Првите Core плагини се Goddess Zero, Soda Meiser, Vintage Fuzz Master и Zero Good. Тие ги симулираат оригиналните кола на ниво на компоненти. Не се снимки (captures), профили или приближувања на тоа како звучат педалите. Тие се самите кола, повторно изградени во друг медиум.
Тоа беше диво дваесетгодишно патување и многу ми е мило што сѐ уште сум тука и му носам органски fuzz на светот.
